Hugleiðingar Húsmóður Að Kvöldi Dags

Yndislegi eiginmaður minn á afmæli í dag..Er kominn á sextugsaldurinn....Til heiðurs honum þá skelli ég inn nokkrum myndum af honum...Auðvitað hefur hann ekki hugmynd um það..enda mundi hann vafalaust stoppa þann verknað.. Stór dagur á morgun, en þá verður haldið uppá afmæli heiðursbóndans á Mýrum.  Opið hús á milli þrjá og miðnættis..   :)

Bóndinn með ketti, sem hann hefur vafalaust pínt sér til hláturs.

Bóndinn með frumburðinn.. Hjört Rósmann..Rólega soninn.

Bóndinn með Jóhann Skúla...Soninn með púkagen föðursins.

Bóndinn með dóttirina...Sem án efa tekur við búinu því hún hefur súperbóndagen í sér..

Það kom að því að við fengjum smá snjó hér í sveitinni....Reyndar er mér tjáð að hann muni  staldra stutt við því það eigi að hlýna strax eftir helgi.  Elska snjóinn en væri þó sáttari við hann ef ég hefði einkabílstjóra.  Það er skal ég segja ykkur aldrei jafn erfitt að fara á næturvakt eins og þegar að úti kafsnjóar..brrrr.  En hér hefur sem sagt ekki verið mikill snjór í vetur og set ég her inn tvær myndir til vitnis um það.  Önnur tekin, að mig minnir, fyrir um tuttugu áru.  Það var svaðalegt snjóafen þá og var farið ófáar skíðaferðirnar.  Hér var þá til siðs að draga hvort annað á snjósleðanum útum allt tún og reyndi bóndinn oftar en ekki að fella frúnna á skíðunum.  Seinni myndin er tekin fyrir stuttu og ekki oft sem að Mýrarhyrnan er bara snjólaus á þessum tíma. 







Læt fylgja svo eina mynd tekna af dótturinni og 5.fl stelpna...Snæfellsnesi.  Þær fóru frægðarför til Grindarvíkur um síðustu helgi og gerðu sér litið fyrir og unnu mótið.  Frábært hjá þeim..sérstaklega þar sem að þær æfa afar sjaldan saman..enda búa þær á sitt hvorum staðnum á nesinu.  Góð ferð þetta og til hamingju dóttir :)



Annars er héðan allt gott að frétta. Frúin er á síðustu metrunum á fagnámskeiði sem búið er að vera síðan í október.  Útskriftinni sem átti að vera á fimmtudaginn var frestað vegna veðurs og verður vonandi í næstu viku.  Þar sem að þetta hefur tekið tvö kvöld, reyndar aðra hverja viku..þá hefur fækkað máltíðunum sem að bóndinn hefur fengið eldaðar.  Gjarnan hafa verið steikt egg, hafðir hakkréttir eða eitthvað því mun fljótlegra..en þeir sem að þekkja til bónda vita það að minn maður vill nú helst staðgóðar sveitamáltíðir.  Hann er þó ótrúlega þolinmóður við frúnna...þegar að hún hefur ekki nennt að elda...en af öllu er hægt að fá nóg og það fékk hann í síðustu viku.  Frúin skellti á borðið hjá honum 1944...kindabjúgu...Ætla ekki að hafa fleiri orð um það...nema kannski það að þegar að hann gekk frá borðinu þá sagðist hann ekki ætla að þakka fyrir kvöldmatinn :)  Tek það nú fram..svo bóndinn fái ekki óorð á sig..að þetta var nú líka nett grín hjá honum..En eftir smá skoðanakönnun á facebook...þá tel ég best að bera þetta ekki á borð fyrir hann..því almennt telur fólk þetta vera botninn á eldamennsku.  Þó fékk grjónagrauturinn frá 1944 góða dóma.

Þess má geta..að hér hafa streimt inn bæklingar um framhaldsnám..Líklega þar sem að stittist í hvítu húfu kerlingar.  Bóndinn rak upp hláturroku í vikunni þegar að tvennir bæklingar komu inn um lúguna...frá Hvanneyri og Bifröst.  Hann spurði hvort að frúin ætlaði læra til búfræðings?

Og enn líður tíminn..ofurhratt.  Vetrarfríið mitt leið á þvílíkum hraða og mikilli afslöppun að það hálfa væri nóg.  Ákvað að byrja þetta blogg mitt , sem vafalaust verður ekki langt, á svona 2007 mynd.  Þar með sannast að það voru ekki einungis Milestone menn og Baugsfeðgar sem sigldu um strendur sólarstranda heldur áttu útsveitarbændur og húskarlar líka sína spretti.  Þessi mynd er tekin við strendur Jamaica en þarna eyddum við deginum á snekkju okkar.  Ekki verður lesendum gefið upp nafnið á þessari snekkju, enda nauðsynlegt bændum að halda svona fríðindum leyndum, svona til að fá áfram borgaða þúsundkarla frá ríkinu.  En ferðin var góð.  Eitthvað finnst mér þó vera spegilmynd af kirkjufellinu í augum bóndans og húskarls, enda báðir frægir fyrir það að fá snemma heimþrá

Héðan úr sveitinni er annars allt í lukkunar gleði.  Enginn snjór en þó er útlit fyrir snjókomu á næstu dögum.  Snjórinn hefur hingað til haldið sig á Norður og austurlandi, jú og í Danaveldi.  Bara fínt á Danafíflin fyrir að hafa ekki staðið með okkur í icesafe deilunni.  Bíddu, bannorð hjá mér, gleymdi því. 

Nú reiknar frúin öll kvöld og alla aukatíma.  Er samt ekkert að skilja í þessum margliðum, jöfnum, ójöfnum, talnalínum og tölugildum.  Er þó ekki frá því að ég eigi smá séns í það að fá hvítu húfuna á hausinn í vor, líklega um hásauðburðinn. Ekki væri það nú verra því þá er frúin löglega undanþegin því að mæta á útskrift.  Hef ekki gaman af svona samkomum, þar sem að ekki er hægt að mæta á klossunum.

En sá tími sem að ekki fer í lærdóm fer í undirbúning á afmæli bóndans.  Er búin að margskipta um skoðun á því hvað ég ætla að baka eða búa til.  Er búin að minnka og auka kökufjöldann til skiptis, hef áhyggjur á því að allt klárist og næstu mínutuna hef ég áhyggjur á því að allir sem koma séu í megrun og ekkert verði borðað.  Hef þó langmestar áhyggjur af því að það komi bandbrjálað veður sem veldur því að allt verður ófært. Það eru nú allmiklar líkur á þvi, enda hefur veðurblíðan verið með eindæmum hér í vetur.  Bóndinn minn elskulegur gerir sér nú ekki alveg grein fyrir því hversu mörgum frúin hefur boðið, enda algjör óþarfi að láta hann hafa áhyggjur af því.  Honum líður nú best í fjárhúsgallanum og líklegast yrðu áhyggjurnar mestar á því að hann kæmist ekki út í fjárhúsin heilan dag.  Kannski ætti að byðja gestina á því að koma með varagalla með sér, ef þeir skyldu þurfa að elta hann út.  Neehh, við höldum honum inni.  En opið hús verður hér frá 15.00 og fram eftir degi og kvöldi. 


Hér er svo að lokum mynd af Mýrarheimasætunni..Ungfrú worl 2012.. Tekin á öskudaginn 2010.  Hér er hún í kjólnum sem að amma hennar fermdist í árið 1960.  Og samkvæmt þeim gamla þá féll hann fyrir henni þann daginn.

Frábær helgi að baki og vinnuvika framundan.  Nei, þarna skrifaði ég vitleysu..Það er engin vinnuvika framundan því ég er komin í vetrarfrí....tæpar þrjár vikur...  Og ég er sko sérdælis glöð með það.

Í þessu vetrarfrí á að gera alveg heilmargt, annað en að vera extra góð við bónda og börn.  En þó er það tvennt sem að á hug minn mest allann þessa dagana..fyrir utan það að skutla afkvæmum hálfan daginn, skemmta mér á fagnámskeiði í vinnunni og sjá um hefðbundin heimilisstörf.

Í fyrsta lagi þá eyðir frúin dágóðum tíma í helv...stærðfræðina því nú skal loksins skellt hvítu húfunni á sig í maí.   Er þó búin að lækka standarinn niður í fimm og er ákveðin í það að stefna ekki á tíu í stærðfræði.  Bara fimm.

Í öðru lagi þá er frúin farin að skipuleggja daginn sem að bóndinn elskulegur verður háaldraður.  Hér verður opið hús frá 3 og fram eftir degi , þann 6.mars, þar sem að bóndinn mun bjóða upp á hnallþórurur af stærstu gerð og ýmislegt annað sem að frúin hefur náð að láta vini og ættingja búa til.  En takiði eftir, þið heyrðuð þetta ekki frá mér, því bóndinn hefur harðbannað mér að auglýsa þennann viðburð. 

Lík þessu með einni af minni uppáhaldsmynd, tekin í villta vestrinu á því herrans ári 1996.

Grundarfjörður er alltaf að komast í fréttirnar.  Núna komust þeir í fjölmiðla vegna þess að hér mældust mestu vindhviður á landinu.  Frúin varð voða lítið vör við þetta, stakk bara töppum upp í eyrun og svaf nóttina til enda.  Bóndinn kvartaði eitthvað en hélt sig þó uppí rúmi.  Táningurinn svaf lítið enda með áhyggjur af öllu utandyra.  Hann er sá sem að panikast ef að þvottur er úti á snúru og vindur eykst snögglega.

Daginn eftir sáum við að litli kofinn var fokinn.  Þessi kofi er búinn að vera uppspretta af ómældum gleðistundum, og hafa verið haldin ótal kaffiboð þarna inni.  Búið er að drullumalla fleiri kökur heldur en bakað hefur verið fyrir Bessastaði.  Þarna hefur dóttirin og heimalingarnir mínir eytt þúsundum tíma við að spjalla um allt milli himingeyma, um allt nema stráka :)  En svona er þetta. 

Dóttirin tók þetta nærri sér og ég sá hvernig að minningarnar streymdu fram í höfði hennar.  Hélt að dagurinn yrði ónýtur hjá henni.  En nei, eftir smávegis íhugun þá skælbrosti hún allan hringinn.  Sagði svo, já, nú er hægt að byggja tveggja hæða kofa, eins og mig langaði í.  Svo er það spurningin hversu langt hún kemst með föður sinn.  En ég mundi veðja á hana, því hún kemst mikið lengra með bóndann heldur en frúin sjálf :)

Þetta helgarfrí frúarinnar átti að fara í það að sitja og læra stærðfræði.  Sem eru skilyrði þess að frúin útskrifist í vor.  En einhvern veginn endar það svo að stærðfræði bókin opnast ekki.  Í staðinn er gert eitthvað sem að alveg hefði getað beðið.  Svo er líka óratími sem fer í afar uppbyggilega hluti.  Eins og til dæmis facebook.  Auðvitað tekur það tíma að sjá um uppskeruna í farmville og farmtown, svo þarf að gefa kettinum í petville og fiskunum í fishville.  Svo má ekki gleyma því að það er nauðsynlegt að fletta yfir uppfærslur, og kommenta ef að maður nennir.  Þarna er nú farinn heill dagur sem hefði átt að fara í stærðfræði grýluna.  En ég geri þetta bara í næsta helgarfríi.

Helgin góð að öðru leiti.  Þorramatur hjá smiðnum og fjölskyldu í gærkveldi.  Góður matur og svo vel út látinn að við erum að fara aftur á eftir til að klára hann.  Ekki slæmt það.  Bóndinn náði meira að segja að stoppa i öðru húsi og smakka á landa.  Sælusvipur sem að fylgdi því glasi.  Kvöldið endar svo með norska þættinum.  Snilld, þó ég muni aldrei hvað hann heiti.  En enda þetta á myndum að heimilismeðlimum.

Hér eru heimilisdýrin endalaust sérvitur.  Yngsti meðlimurinn, hún Guffa litla, fellur vel inn í þann hóp
Hér er Dísa Dreki búin að króa litlu inn í horn, og í hvert skipti sem að hún hreyfði sig þá hvæsti sú stóra.  Núna er hún aftur á móti aðeins að eflast og farin að taka á móti.  Jú, ekki bara taka á móti, heldur farin að elta þá stóru út um allt hús. 


Hérna er Guffa á uppáhaldssvefn stað sínum.  Frúin er nú ekki neitt ánægð með hann, enda hefur hún ósjaldan breytt forsíðunni, og ekki kann frúin að laga það.




Hér kemur svo ein af Blómu og Sprett, sem síðar reyndust vera Blómi og Sprettur.  Hér eru þeir í nýja búrinu sem að þau feðgin smíðuðu um jólin.  Og borða uppáhaldsmatinn sinn, bygg frá Dalsmynni.  Já, það er dekrað við dýrin hér.


Þessi hér er sérstaklega fyrir hann Sjonna í Danaveldi.  Þetta er hann tvíbiti.  Sjonni bar þennann litla titt heim í göngunum, enda afar smár.  Þegar að bóndinn ætlaði síðan að slátra honum, þá kom dóttirin askvaðandi, trítilóð, og sagði að það væri nú óþarfi að drepa hann, hann væri ekki nema tveir munnbitar.  Bóndinn sleppti honum út, enda vanur að hlýða dóttirinni.  Hann heitir nú tvíbiti, er geldur og bíður frekari dómsdags.



Hér er svo ein af þeim feðginum.  Sátt við lífið og tilveruna, enda úti, þar sem að þeim líður best. 



Endum svo á einni hrútamynd.  Þetta eru þeir Höður, Klaki og Friðrik.  Friðrik er geldur heimalingur og heldur að hann sé Kasanóva.  Fyrir þá sem að ekki eru kunnugir, þá eru verða hornin á hrútunum svona þegar að þeir eru geldir. 

Varð bara að láta mynd af þeim hér, enda eru þau alltaf svo ánægð þegar að teknar eru myndir af þeim....  Kaldhæðni....Þegar að ég tek hópmynd þá er yfirleitt alltaf þjáningarsvipur á þeim elsta, táningurinn þarf helst að sýna hvíturnar í augunum en dóttirin er til fyrirmyndar, svona eins og móðirin er alltaf. 

Já, það var þá loksins að frúin settist niður við skriftir.  Búið að taka  langan tíma og er ekki nokkur afsökun sem hægt er að finna fyrir því.  Hef bara ekki fengið heilasellurnar til að virka.  Vil byrja á því að bjóða ykkur velkomin inn í árið 2010, árið sem að við munum alltaf koma til með að muna eftir.  Svona eins og að ég man alltaf eftir vetrinum 1994-95.  Þá var ég með orkuboltann minn hann Jóhann Skúla innanborðs, og það snjóaði allan veturinn.  Frúin þurfti að byrja alla morgna á því að kappklæða frumburðinn og svo var rennt sér á þotu niður afleggjarann, því hann var ófær í langan tíma.  Þá voru snjósleðamenn glaðir.  Ja, þeir fáu sem að áttu sleða, því 2007 fílingurinn var ekki alveg kominn í landann.  En svona er þetta.

Þar sem að klukkan er rúmlega sex að morgni á þessarri annars spjallmiklu næturvakt, þá verða skrifin stutt.  Ætla þó að lofa því að setjast oftar við bullskriftir :O)  Ætla að skella hér inn þrem myndum af fjárhúsunum, sem að bóndinn á Mýrum tók uppá því að byggja á því herrans ári 2009.  Þegar að einn lítill nagli kostaði meira heldur en tyggjókúla.  Já, það má segja að við höfum farið langt fram úr fjárframlögum frúarinnar.   En með því að tæma undan öllum koddum, losa smáklinkið úr kökuboxum, fara í leynisjóð húsfrúar, tæma sparisjóðsbækur, skera niður bjórkvóta bóndans og láta heimilismeðlimi drekka vatn með matnum, þá hafðist þetta. 

Og þvílíkur munur.  Bóndinn brosir allan hringinn enda kóngur í ríki sínu þarna úti, laus við mal frúarinnar og icesafe umræðu í útvarpinu. Það á eftir að klæða húsin að innan og einnig að klára ýmislegt, sem hægt er að gera með tíð og tíma.   Enda bóndinn ekki kallaður sérvitrungur fyrir ekki neitt.  Skipulag, skipulag.  Myndir af byggingunni, frá byrjun og til enda, eru nú komnar í albúmið á síðunni.  Endilega skoða.

Árið